Zaterdag 21/04 stond de zwaarste etappe van Tour de La Mirabelle op het programma. Het ging over een korte rit van 127 km maar met 2700 hoogtemeters. Door darmproblemen stond ik met een niet zo goed gevoel aan de start. Ik ben uiteindelijk in een tweee groep aangekomen op een 40e plek. Door deze mindere dag was ik natuurlijk mijn tweede plaats in het klassement kwijt, maar ploegmaat Viktor kon wel de gele trui bemachtigen na een knappe 2e plek.

 

Zondag 22/04 stonden we met de ploeg voor de heel belangrijke taak om de gele trui van Viktor te verdedigen. We hebben dan lang het peloton gesloten gehouden tot er een groep van 13 man, zonder echt gevaarlijke klassementsrenners, kon ontsnappen. Ze hadden een voorsprong van 1 minuut tot wij met het peloton voor een gesloten spoorweg moesten wachten, hierdoor hadden ze opeens 4min30. De koersdirectie besloot dan toch om de kopgroep te doen stoppen, net voor de zwaarste GPM van de dag. Hierdoor kwam het peloton en de kopgroep samen boven op deze GPM en was het peloton wat verbrokkeld maar zaten wij goed vooraan met Viktor. 

Deze situatie leek ideaal om verder te controleren totdat ik een wielbreuk kreeg. Net toen ik bijna kwam aansluiten na de genoodzaakte wielwissel brak, het peloton door waaiers in 5 stukken. Toen begon voor mij een inhaalrace en kon ik van groepje naar groepje rijden tot ik in de 2e groep kwam met onze gele trui Viktor. In de kopgroep zat dan zijn naaste belager die slechts op 5 seconden achterstand stond en moesten we meteen vol rijden. Ik heb  70 km lang vol op kop blijven rijden samen met nog wat andere renners, maar aan de finish hadden we nog steeds 40 seconden achter en verloren we zo helaas de gele trui. 

 

Ikzelf ben ondanks het harde kopwerk nog 13e geëindigd in de rit en 29e in het algemene klassement.

Het EFC-team won de prijs van ‘Meuilleure Equipe’, een trofee waar we zeker trots op mogen zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *