Afgelopen zondag werd ik 17e in de loodzware eerste manche van de topcompetitie, de Ardense pijl.

 

Ik stond met de nodige zenuwen aan de start aangezien ik wist dat dit een zeer zware wedstrijd ging worden voor mij. De wedstrijd was nog maar enkele kilometers bezig en ik was al betrokken bij een grote valpartij. Ik ging redelijk hard tegen het asfalt waarbij ik gelukkig enkel schaafwonden en blauwe plekken opliep, toch duurde het een aantal minuten voor ik de achtervolging kon inzetten. Na een 30-tal km achtervolgen kwam ik terug in het peloton, maar deze achtervolging had al de nodige krachten gekost.  Op de 3e klim van de dag maakte ik nog een schakelfout en moest daardoor wederom achtervolgen op het peloton. Vanaf toen wist ik dat het een overlevingstocht ging worden voor mij. Ik had het ook vaak zwaar door de opeenvolging van de lastige Ardennen klimmen. Ik heb echter altijd blijven doorzetten, mede dankzij de steun van mijn ploegleiders en mijn trouwe supporters langs de kant.

 

Op de laatste echt lastige klim, de Côte de Cornesse, konden er 9 man wegrijden uit het overgebleven peloton van een 30-tal man. In de spurt voor de 10e plek zat ik enorm slecht geplaatst van ons klein groepje doordat ik vol in de remmen moest in de laatste km door een manoeuvre van de renners voor mij. Ik kon echter nog een groot aantal renners buitenom passeren op de oplopende aankomst en kon zo de 17e plek bemachtigen. Ik ben hier best tevreden mee aangezien het parcours niet helemaal het mijne was en ik de nodige pech had.

One Comment on “17e in de Ardense pijl na een pechdag

  1. Thimo, goeie wedstrijd gereden hoor ik van de ploegleiding

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *